Białystok, 2 sierpnia 2009 roku

Wielce Czcigodny Księże Proboszczu Henryku,

Drodzy Parafianie Parafii p.w. Wszystkich Świętych w Białymstoku

W życiu każdego narodu, każdej wspólnoty czy społeczności pozostają w pamięci pewne osobowości, pewne twarze, które mimo upływającego czasu pozostają w sercach ludzi ciągle żywe.

Niewątpliwie jedną z takich indywidualności, której istnienia nie zatrze czas, której pamięć będzie przechowywana z pokolenia na pokolenie, jest Ksiądz Prałat Tadeusz Krawczenko. To On swoją charyzmą, swoim oddaniem Bogu i ludziom przejawiającymi się w dziele budowy obiektów sakralnych (kościół p.w. św. Jana Chrzciciela w Narewce, kościoły p.w. Zmartwychwstania Pańskiego i Wszystkich Świętych w Białymstoku) i Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku, sprawił, że Jego dzieła przejdą do historii.

Kościół p.w. Zmartwychwstania Pańskiego stał się jednym z największych symboli naszego miasta. Freski zdobiące jego ściany, drgające paletą pastelowych barw – głoszą odwieczną chwałę Boga.

Czy Ksiądz Prałat wznosząc niemal 20 lat temu tę świątynię przeczuwał, że będzie ona niedościgłym wzorem ściągającym rzesze pielgrzymów, turystów, zakochane pary pragnące zawrzeć w niej sakramentalny związek małżeński?

Czy uświadamiał sobie, że ten kościół wyrwie z uśpienia wielu wierzących ludzi, pokrzepi ich wiarę i ich wzmocni?

Na te pytania, niestety, nie usłyszymy już nigdy odpowiedzi.

W naszych sercach i pamięci pozostanie jednak na zawsze jako człowiek, który do końca swoich dni, mimo cierpienia spowodowanego chorobą, wiernie służył Bogu i ludziom, zostawiając po sobie trwały ślad.

Nasza wdzięczność za poniesiony trud zawarta będzie w pamiątkowej tablicy, wykonanej przez artystę rzeźbiarza z Białegostoku (odlanej w Krakowie z brązu) i umieszczonej z okazji pierwszej rocznicy śmierci Księdza Prałata Tadeusza w kościele p.w. Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku. Doceńmy zatem Jego wiekopomne dzieła, składając w następną niedzielę do puszek ofiarę na tę pamiątkową tablicę.

Za wszystkie dary bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam Ks. Henryka, Księży Współpracowników i całą Jego Wspólnotę Parafialną.